4

Cok mutsuzum


"Heyy cok mutsuzum, neler oldu neler.."diye baslayan bir cümle ile "Heyy okuyucum cok mutluyum cünkü...." diye baslayan cümle arasinda fark var degil mi? O farklardan biri bence mesela ilkinin daha ilgi cekecegi!

Insanlar üzüntü haberlerine miknatis gibi daha hizli ve cabuk yaklasirken mutlulugu paylasmada gayet gevsek hatta takip etse bile ortak olmak yerine icten kiskancliklar kurabiliyorlar.
Biz ne zaman bu hale geldik?
Elimizde son bir ekmegimiz kalsa hic düsünmeden onu paylasir miyiz?
Bekletiler, cikarlar, pohpohlamalar, samimiyetsizlikler...
Bunu basimdan bir olay gectigi icin yazmiyorum suan, son senelerden gözlemlerim böyle.
Insan iliskileri sosyal aglar ile beraber daha da ölüyor gibi. Bir o kadar daha cok iletisim gibi gözükse de öyle degil. O iletisimdekilerin cogu zor bir gününde yaninda mi olacak zannediyorsun sen? Ben %5 diyorum en cok.
Adam diyelim ki kan ariyor, paylasiyor, listesindeki en yakin akrabalarindan sikayetci. Birakin kan bulmayi o paylasimi bile paylasmiyorlar destek olalim diye mesela...Zir yabanci yardim ediyor, o da iyi kalbini korumus insanlardan biri iste. Allah razi olsun, böyle insanlar hic tükenmesin, yoksa bu dünya nasil bir yer olur...Düsene bir tekme de sen vur!
Bana da vuruldu o tekmelerden zamaninda! Affediyorsun ama unutmuyorsun bunlari...
"Cocugumun okulda dersleri zayif, kayinvalidemle kötüyüz, islerim hep ters gidiyor, ev alacaktik olmadi, cantami kaybettim, esimle fena tartistik, sinavim berbat gecti..." desen kac kisi senin üzüntüne yürekten ortak olacak bir düsün? Iste o insanlari hic kaybetme, degerini sevgini göster.

Özel günün geliyor biri yaziyor ki "mutlu yillar", tamam cok güzel tebrik ettin ama bunun ici bos sanki, hani sevgi, ilgi, özen? Yani sirf yapmis olmak icin yapmak yapmaciklik degil de ne...Mutlu yillarin yanina birkac kelime daha eklesen, belki bir fotograf bulup Google'dan koysan daha önemsemis olmaz misin? Yapmak zorunda degilsin elbet ama o zaman "ben buralardayim, varim!" deme. Zoraki varlik yok gibidir.

Ne yaparsan yap sevgiyle yap, yüreginden geliyorsa yap.
Birine katacagin  ufak tebessüm bile belki eline verilecek hayat kitabinda birkac güzel sayfa doldurur belli mi olur? Ee hep ben mi, demeden...Evet "sen"! Kimse bilmese de anlamasa da iyiligi gören Rabb var.
Birak karsiliklar beklemeyi...Verdigin cogalip sana geri dönecek, cünkü Rabbimiz'den cömerti yok.



4 comments

Sosyal medyadan medet ummamak gerek. Kimse kimseyi iyi tanımıyor ki, düşün akraba bile umursamazken yabancıdan beklememek gerek. Yalnız Allahtan istemek Lazım on gerekli kalplere illaki ulaştırır ;) Herşeyin sahte oldugunu bildiğim için bloğumda kötü olayları ya da sıkıntılarımı yazmam. Kendim için yazarım be okurum. yorumlar yazdıklarımınen azından birileri okuyor oldugunu gösterdigi için yorumlar Hoşuma gider. Ben aslında başlıktan cok kimin yaZdıgına bakıyorum Yazıyı.

Bol samimi gerçek ilişkiler edinmemiz dileğiyle bitiririm ;)

@Bize Her Yer OkulYorumunuz icin cok tesekkür ederim, özellikle herseyi Allah'tan istemek kismi en güzeliydi. Sosyal medyadan kesinlikle medet umulmaz ama öyle de güzel insanlar cikiyorki karsina, mesela doguma giderken haber ver okuyayim sana mutlaka diyor, bir akrabadan bile cikmayan bir cümle olabiliyor bu. Yani aslinda uzak yakin, akraba ya da degil bunlarin önemi yok bazen insan iliskilerinde.
Son cümlenizdeki duaya da yürekten amin diyorum. Hayirli kandiller.

Fareyi oynattıkça pembiş pembiş baloncuklar çıkıyor, içim bir hoş oldu kkkk. ^^ Ne zaman bir sosyal ağ hesabı açsam çok geçmeden hemen silmiş oluyorum onu. Barınamıyorum bir türlü orada, kendimi gerçekten oraya ait hissetmiyorum. Dediğiniz gibi hakikaten ilişkileri öldürüyor bu internet çılgınlığı. :( İnsanoğlunun olduğu yerde kötülük, fenalık eksik olmaz. Ama her şey zıddıyla bilinir ya hani. Zaten Allahu Teala da imanlı, iyi kalpli kullarının hatrına şu dünyayı hala döndürmüyor mu? O kullardan olabilmek duasıyla...

@Harum BulutlardaAmin, sagolun yorumunuz icin :)

Yorum Gönder


Ƹ̴Ӂ̴Ʒ Yazacagin seyler benim icin degerli Ƹ̴Ӂ̴Ʒ

Sevgiyle kal, yine beklerim ♥

KelebekGibi

Back to Top