
Bloguma yeni bir isik lazim sanki...
Yani icimde blogun bu sekliyle rahatsiz edici bir durum var.
Temayi degistirsem diyorum ama kafama göre bulmakta ayri bir ugras ki bu siralar sanirim cok ilgilenemem. Rengarenk, civil civil kelebekleri olan, fazlada cocuksu olmayan bir tema bulsam keske söyle pat diye ciksa önüme Google'den ilk aradigim yerden :D (Tembelin duasi).
************
Bu aralar evle daha cok ilgilenmeye calisiyorum.
Türkiye'de edindigim tecrübelerden kaynaklanan birsey sanirim bu da.
Türkiye dedimde, orada o kadar cok sey hissettim ve yasadim ki.
Bazi insanlar ki önceleri daha sicak bakarlardi, gözlerinde isik vardi. Simdi bana bir kinleri varmis gibi bakmalari...Beni inceden süzmeleri...Ben yabanci degilim ki, zaten aranizdaydim ama! Bunu hissetmek beni üzüyor ve sogutuyor.
Dis tellerim bayagi soruldu, kisadan aciklamalar yaptim.
Yengelerimden biri ise " Orada can sikintisindan ne yapacagini bilemedin sanirim " gibi birsey dedi teller hakkinda ki, kim avarelikten bu uzun süreli ve zor tedaviyi ister...Sanki gögüs estetigi yaptirsam neyse :P :D
Babaanneme üzüldüm. Ona cicek dokunuyor ama bahcenin her yeri evin icine dolarcasina cicek dolu, balkona bile cikamiyor kadincagiz. Birileri bunu görmüyor mu bilerek mi yapiyor birsey diyemiyorum. Eve hapsedilmis bir yasli kadin, önüne konulursa yiyen konulmazsa birsey diyemeyen. " Yatagim tas gibi " dedi bana, Allah'im keske dedim biraz daha fazla param olsa o an gidip yatak alsam, iste para kazaninca bunlarida görmek lazim tek kendine degil...
Üzüldüm iste...
Diger köyde dedemin bisikleti kirikti ona bari bir faydam dokundu, yenisini alacak ins. kisa süre icinde.
Herkese birsey almak istiyorum oraya gidince, hemde ufak- büyük, konu-komsu ama olmuyor iste ancak en yakinlara...
Baska hatirimdan gitmeyen en sevdigim dayimla dertlesmemiz...Benim dolu oldugumu anlayip beni cekti odaya ve konusma bitene dek agladim durdum.Canim dayim, sana karsi daha yakin olmayi isterdim ama beni mesafeye iten hep bir duygu oluyor.Senin yerin hep kalbimin bir yerinde bambaska...
Abim yas 30 oldu ama hala büyümeyen bir cocuk...Sanirim en olgun yine benim her zamanki gibi...
************
Karisigim yine...Icimde bir bosluk var, dolmasi gereken. Cok sükür hersey icin Allah'ima ama o bosluk beni memnuniyetsiz yapiyor bazen, böyle olmasindan mutsuzum. Kendimi günlük yasamin icinde yarismakta bulmak istemiyorum, her dakikayi bilincli sevgiyle gecirmek istiyorum. Bu esimden gelen sevgi demek degil, herhangi sevgi.
Yemek yerken doymak icin yiyorum bazen, tadini alarak " hmmmm" diyerek yemek istiyorum.
Bu kadar konudan konuya atlar yaziyla sizi basbasa birakiyor ve ben gecenin derinliklerine kaciyorum...